آخرین فیلم های منتشر شده در سایت تاینی موویز

نام‌های افسانه‌ای موسیقی رگی و سبک‌های دیگر برای یک شب در فورت چارلز جامائیکا گرد هم می‌آیند تا یک رویداد موسیقی بی‌نظیر را رقم بزنند که طنین آن در سراسر جهان می‌پیچد!

در سال ۱۹۸۸، تیلدا سوئینتون به همراه سینتیا بیت فیلم‌ساز، با دوچرخه به دور دیوار برلین سفر کرد؛ سفری که از دروازه براندنبورگ شروع شد و در همان‌جا به پایان رسید. در حالی که سوئینتون از میان دشت‌ها، محله‌های تاریخی، کنار دریاچه‌ها و ساختمان‌های بتنی عظیم عبور می‌کند، دیوار برلین حضوری همیشگی در قاب دارد.

یک فیلم مستند محصول ۱۹۸۸ به کارگردانی آندری سوکوروف درباره اواخر زندگی و مرگ فیلم‌ساز برجسته شوروی، آندری تارکوفسکی. این فیلم در ابتدا قرار بود به مناسبت پنجاهمین سالگرد تولد تارکوفسکی در سال ۱۹۸۲ ساخته شود که قبل از مرگ او بود. اختلافات با مقامات شوروی درباره سبک و محتوای فیلم منجر به تاخیرهای طولانی در تولید آن شد.

یک نظرسنجی خیابانی درباره جوانان معاصر که پاسخ‌های آن به گونه‌ای طراحی و تدوین شده‌اند تا دستکاری افکار عمومی توسط تبلیغات حکومتی و تلویزیون را نشان دهند.

در سال ۱۹۸۷، پرینس برای بهره‌برداری از موفقیت رو به رشد خود در اروپا، تورهای گسترده‌ای را برای تبلیغ آلبومی به همین نام برگزار کرد و فروش آلبوم نیز به همان نسبت افزایش یافت. با این حال، بازار ایالات متحده همچنان در برابر آخرین آلبوم او مقاومت می‌کرد و فروش آن رو به کاهش بود؛ در این زمان بود که پرینس تصمیم گرفت یک کنسرت زنده را برای تبلیغ آثار جدیدش فیلم‌برداری کند تا در نهایت در سینماهای آمریکا اکران شود. این فیلم با حضور گروهی که پرینس را در تور سال ۱۹۸۷ همراهی می‌کردند، از جمله کت گلاور رقصنده، بونی بویر نوازنده کیبورد، لوی سیسر جونیور نوازنده بیس، میکو ویور نوازنده گیتار، شیلا ای. نوازنده درامز و دکتر فینک نوازنده سابق کیبورد گروه دِ رولوشن، اجرای زنده این گروه را روی صحنه به تصویر می‌کشد (اگرچه ترانه «ظاهر خوبی داری» با موزیک ویدئوی تبلیغاتی‌اش نمایش داده می‌شود).

مستند کوتاهی درباره ورزشکاران جوان در برنامه اسکیت روی یخ شوروی که برخی از آن‌ها به سختی دوران نوپایی را پشت سر گذاشته‌اند. این مستند پرتحرک و از نمای نزدیک، بر حرکت همراه با موسیقی تمرکز دارد و از مصاحبه و گفتگو پرهیز کرده و بیشتر تفسیرهای سیاسی و اجتماعی را در لایه‌های زیرین پنهان می‌کند.

نامه‌های واقعی نوشته‌شده توسط سربازان، ملوانان، خلبانان و تفنگداران دریایی آمریکایی در طول جنگ ویتنام برای خانواده‌ها و دوستانشان در وطن. تصاویر آرشیوی از جنگ و پوشش خبری آن، روایت اول‌شخص مردان و زنانی را که در جنگ حضور داشتند تقویت می‌کند؛ کسانی که برخی از آن‌ها هرگز از آن جان سالم به در نبردند.

اسپالدینگ گری در طول کل فیلم پشت یک میز می‌نشیند و ماجراجویی‌ها و برخوردهای تصادفی خود را در زمان بازی در یک نقش فرعی در فیلم «میدان‌های کشتار» بازگو می‌کند. او هم‌زمان، پیش‌زمینه‌ای از رویدادهایی که در زمان ساخت فیلم در کامبوج در حال رخ دادن بود را ارائه می‌دهد.

مجموعه‌ای از داستان‌ها، پرتره‌ها و تصاویری درباره افرادی با سرنوشت‌های شگفت‌انگیز، از جمله پاراجانف و تارکوفسکی، که در تصویری غیرسنتی و چالش‌برانگیز از ارمنستان ادغام می‌شوند.

مستندساز مشهور، دی. ای. پنی‌بیکر، اوتیس ردینگ را در اوج شهرتش در حال آواز خواندن در جشنواره تاریخی پاپ بین‌المللی مونتری در ژوئن ۱۹۶۷ به تصویر می‌کشد. تام اسمادرز کمدین، ردینگ را به جمعیتی معرفی می‌کند که در حال ترک محل هستند، تا اینکه ردینگ با اجرای پرانرژی ترانه «تکان بده» آن‌ها را مجذوب خود می‌کند. اجرای ردینگ همچنین شامل ترانه‌های «احترام» (که خودش نوشته)، «خیلی وقت است که دوستت دارم»، «رضایت» و «کمی مهربانی امتحان کن» می‌شود. متاسفانه ردینگ شش ماه بعد در یک سانحه هوایی درگذشت. پنی‌بیکر، فیلم‌ساز نوآوری که کار خود را در دهه ۱۹۵۰ با ساخت فیلم‌های تجربی آغاز کرد، در سال ۱۹۹۳ برای فیلم «اتاق جنگ» که نگاهی به پشت صحنه مبارزات انتخاباتی بیل کلینتون در سال ۱۹۹۲ داشت، نامزد جایزه اسکار بهترین مستند بلند شد. از دیگر سوژه‌های او می‌توان به نورمن میلر، باب دیلن و دیوید بویی اشاره کرد.