آخرین فیلم های منتشر شده در سایت تاینی موویز

مردی در سه مرحله متفاوت از زندگی‌اش به تصویر کشیده می‌شود: به عنوان عضوی از یک گروه پانزده نفره در جزیره‌ای کوچک در استونی، به تنهایی در حیات وحش شمال فنلاند، و به عنوان خواننده یک گروه بلک متال نئوپاگان در نروژ. سه لحظه برای یک پیشنهاد رادیکال جهت خلق مدینه فاضله در زمان حال.

با گویندگی برنده جایزه اسکار، مورگان فریمن، مستند «جی‌اف‌کی: رئیس‌جمهوری که به او خیانت شد» شواهد جدیدی را فاش می‌کند که نشان می‌دهد چگونه جان اف. کندی تلاش‌های صلح‌آمیز محرمانه و پشت‌پرده‌ای را با نیکیتا خروشچف و فیدل کاسترو آغاز کرد و مصمم بود با وجود مخالفت‌های شدید در داخل دولت خود، از ویتنام خارج شود.

سفری فوق‌العاده به اعماق فضا که بینش جدیدی از خاستگاه و تکامل جهان ارائه می‌دهد.

پس از هند و قایق‌رانان بنارس، کویر آمریکا و طردشدگانش، و مکزیک و قاتلان تجارت مواد مخدر، جانفرانکو رُزی تصمیم گرفته است تا داستان بخشی از کشور خود را روایت کند. او بیش از دو سال با یک ون در بزرگراه حلقوی و غول‌پیکر رم (Grande Raccordo Anulare یا همان GRA) پرسه زد و فیلم‌برداری کرد تا جهان‌های نامرئی و آینده‌های ممکنی را که در این منطقه پرهیاهو نهفته است، کشف کند. شخصیت‌های گریزپا و پدیدارهای گذرا از پس‌زمینه این مسیر پرپیچ‌وخم سر برمی‌آورند؛ از جمله یک نجیب‌زاده اهل منطقه پیمونته و دختر دانشجویش که در یک آپارتمان مدرن در امتداد این بزرگراه، در یک سوئیت تک‌اتاقه با هم زندگی می‌کنند.

در سال ۲۰۱۱، خوزه آنتونیو وارگاس، روزنامه‌نگار برنده جایزه پولیتزر، در مجله نیویورک تایمز فاش کرد که یک مهاجر بدون مدرک قانونی است. مستند «مستند شده» سفر او در کودکی از فیلیپین به آمریکا، فعالیت‌ها و جنجال‌هایش به عنوان فعال اصلاحات قوانین مهاجرتی در سراسر آمریکا و در نهایت سفر درونی او برای ارتباط دوباره با مادرش را که ۲۰ سال است او را ندیده، به تصویر می‌کشد.

فیلیپ راث که شاید بتوان او را بزرگترین نویسنده زنده آمریکا دانست، در ۱۹ مارس ۸۰ ساله می‌شود. در سال ۱۹۵۹، مجموعه داستان کوتاه او با نام «خداحافظ کلمبوس» او را به شهرت رساند و ۱۰ سال بعد، رمان پرفروش و بی‌پرده «شکایت پورتنوی» اولین جنجال از بسیاری از جنجال‌های مرتبط با راث را برانگیخت که در آن‌ها یهودیت، مسائل جنسی، نقش زنان و رابطه والدین و فرزندان در مرکز توجه قرار داشت. در مصاحبه‌هایی صریح، این برنده جایزه پولیتزر درباره تربیت کاملاً غیرادبی خود در نیوآرک، تحسینش برای سال بلو و برنارد مالامود، و اینکه شخصیت زاکرمن چگونه ممکن است بدل او باشد یا نباشد، صحبت می‌کند. میا فارو و جاناتان فرانزن از جمله کسانی هستند که درباره این مرد و نوشته‌هایش سخن می‌گویند.

وقتی ماروین هملیش در اوت ۲۰۱۲ درگذشت، دنیای موسیقی، تئاتر و سینما استعدادی را از دست داد که شاید دیگر هرگز نظیرش را نبینیم. هملیش که گویی برای بزرگی مقدر شده بود، در ۶ سالگی به عنوان یک نابغه موسیقی در مدرسه جولیارد نیویورک پذیرفته شد و به سرعت به یک پدیده تبدیل گشت. با آهنگ‌های کلاسیک و ماندگاری چون «آن‌گونه که بودیم» و «هیچ‌کس این کار را بهتر انجام نمی‌دهد» و موسیقی متن فیلم‌های هالیوودی مانند «شناگر»، «نیش» و «انتخاب سوفی» و اثر عظیم برادوی «گروه کر»، هملیش به آهنگساز مورد اعتماد تهیه‌کنندگان فیلم و تئاتر و چهره‌ای برجسته در تالارهای کنسرت بین‌المللی تبدیل شد. موفقیت‌های او خیره‌کننده، وسیع، بی‌سابقه و باشکوه بود؛ هملیش تا سن ۳۱ سالگی برنده ۴ جایزه گرمی، یک امی، ۳ اسکار، یک تونی و یک جایزه پولیتزر شده بود؛ موفقیتی چنان درخشان که تکرار آن غیرممکن به نظر می‌رسید.

«مک‌کانکی» مستندی ۹۰ دقیقه‌ای محصول ۲۰۱۳، بررسی صمیمانه میراثی است که یک ورزشکار برای پیشرفت ورزش خود به جا گذاشت و مسیری که برای تسخیر رویاهایش هموار کرد. شین مک‌کانکی به عنوان پیشگام اسکی آزاد و بیس‌جامپینگ با اسکی شناخته می‌شود و با استعداد و دیدگاه منحصر‌به‌فردش به زندگی، الهام‌بخش افراد بی‌شماری شد. این فیلم محصول ردبول مدیا هاوس با همکاری مچ‌استیک پروداکشنز، زندگی یکی از بزرگ‌ترین نوآوران جهان را گرامی می‌دارد.

نزدیک به ۱۰۰ سال پس از تاسیس، قدرت فدرال رزرو ایالات متحده هرگز تا این حد نبوده است. بازارها و دولت‌ها در سراسر جهان با حبس کردن نفس، منتظر هر کلمه رئیس فدرال رزرو هستند. با این حال، فرد عادی اطلاعات بسیار کمی درباره قدرتمندترین و در عین حال ناشناخته‌ترین نهاد مالی روی زمین دارد. این مستند با روایت لیو شرایبر، اولین فیلمی است که بینندگان را به داخل فدرال رزرو می‌برد و تاثیر سیاست‌های آن را در گذشته، حال و آینده بر زندگی ما فاش می‌کند. با مقامات فعلی و سابق فدرال رزرو همراه شوید تا با منتقدان و با یکدیگر درباره تصمیماتی که منجر به لبه پرتگاه فروپاشی سیستم مالی جهانی در سال ۲۰۰۸ شد، بحث کنند؛ و اینکه چرا ممکن است دوباره به همان سمت حرکت کنیم.

این مستند کوتاه، مراحل تکمیل و اکران مستند بلند «زکریای عزیز: نامه‌ای به یک پسر درباره پدرش» و تلاش‌های متعاقب آن برای اصلاح قانون کیفری کانادا را به تصویر می‌کشد. این اثر به عنوان موخره‌ای بر «زکریای عزیز» و به نشانه قدردانی از کسانی ساخته شده است که از این جنبش حمایت کردند و باعث تحقق این تغییر شدند.