آخرین فیلم های منتشر شده در سایت تاینی موویز

از کمال رویایی و آبی اقیانوس آرام جنوبی تا تاریک‌ترین آب‌های ناشناخته آفریقا (و هر جای دیگری در این میان)، «جان فلورنس» در حالی که به تثبیت میراث خود به عنوان یکی از بااستعدادترین موج‌سواران تاریخ ادامه می‌دهد، با طیف گسترده‌ای از احساسات روبرو می‌شود. در حالی که این جوان اهل هاوایی به مسیرهای متفاوتی کشیده می‌شود، هیچ فشاری نمی‌تواند او را از هدف نهایی‌اش باز دارد؛ بازتعریف آنچه در اقیانوس ممکن است.

مارسل دالیو، بازیگر بزرگ فرانسوی که نقش اصلی را در فیلم «قواعد بازی» ژان رنوار ایفا کرده، در فیلم «توهم بزرگ» او نیز ظاهر شده است. او در هر دو فیلم نقش شخصیتی یهودی را بازی می‌کند، همان‌طور که دالیو در زندگی واقعی بود. در واقع، او در بیشتر فیلم‌های فرانسوی دهه ۱۹۳۰، تقریباً همیشه نقش شخصیت‌های مشکوک، خبرچین‌ها، باج‌گیرها و گانگسترها را بازی می‌کرد؛ به عبارت دیگر، او همیشه «آن یهودی» بود. وقتی نازی‌ها در سال ۱۹۴۰ به فرانسه حمله کردند، او به آمریکا گریخت و در فیلم‌های «کازابلانکا» و «داشتن و نداشتن» ظاهر شد. در آمریکا، او دیگر نه یک یهودی، بلکه «آن مرد فرانسوی» بود. او در ده‌ها فیلم به نماد تصور آمریکایی‌ها از یک فرانسوی معمولی تبدیل شد. حرفه سینمایی او دارای این دو جنبه است که در آن‌ها دو هویت متفاوت دارد. آیا شما توسط دیگران و تصورات آن‌ها از خودتان تعریف می‌شوید؟ آیا همیشه مخلوقِ نگاهی هستید که مردم می‌خواهند از شما داشته باشند؟ یا می‌توانید خارج از مرزهای قراردادی که بر شما تحمیل شده است، وجود داشته باشید؟

پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، نهادهای اجتماعی و سیاسی اوکراین با تغییرات گسترده‌ای از جمله فساد دولتی و زیرساخت‌های فلج‌شده روبرو شدند. بسیاری از جوانان کشور بی‌خانمان شده و به معجون مرگباری از داروهای تزریقی و الکل اعتیاد پیدا کردند. در اوایل دهه ۲۰۰۰، کشیشی اهل ماریوپول به نام گنادی موخننکو با ربودن اجباری کودکان خیابانی و انتقال آن‌ها به مرکز توانبخشی خود به نام «جمهوری زائر»، مبارزه با بی‌خانمانی کودکان را آغاز کرد؛ مرکزی که بزرگترین سازمان در نوع خود در شوروی سابق محسوب می‌شود. تلاش‌های مستمر گنادی و رویکرد سخت‌گیرانه و بی‌باکانه او به مشکلات شهرش، از او برای برخی یک قهرمان مردمی و برای برخی دیگر یک پارتیزان قانون‌شکن ساخته است. گنادی علیرغم انتقادها، مصمم به ادامه کار خود است.

باربارا کاپل، برنده دو جایزه اسکار، نوری قدرتمند، الهام‌بخش و سرگرم‌کننده بر زندگی ملکه موسیقی سول معاصر، شارون جونز می‌تاباند. در حالی که شارون خود را برای انتشار آلبوم جدید و بسیار منتظرش آماده می‌کند، با بزرگ‌ترین چالش زندگی خود روبرو می‌شود: تشخیص سرطان وخیم. این اثر پرکشش را در طول یک سال پرماجرا و فوق‌العاده دنبال کنید؛ سالی که او در تلاش است تا گروه خود «دپ-کینگز» را منسجم نگه دارد و در عین حال با اراده تزلزل‌ناپذیر یک بازمانده واقعی موسیقی سول، راه خود را برای بازگشت به صحنه هموار کند.

«دنی می‌گوید» مستندی است که از سفر شگفت‌انگیز دنی فیلدز پرده برمی‌دارد. فیلدز نقش بسیار مهمی در موسیقی و فرهنگ ایفا کرده و با گروه‌های تاثیرگذاری چون د دورز، د ولوت اندرگراوند، د استوجز، ام‌سی۵، نیکو، رمونز و فراتر از آن‌ها همکاری داشته است.

در کلیسای جامع سنت لوئیس در لا روشل، در نمازخانه‌ای پر از نذورات دریانوردان تجاری، نقاشی‌ای وجود دارد که شاهد تراژدی کشتی یاقوت کبود در سال ۱۷۴۱ است. این کشتی بادبانی برای روزهای متوالی در آب‌های استوایی بدون باد گرفتار شده بود، در حالی که ۲۷۱ برده و ۳۰ خدمه در آن حضور داشتند. این نقاشی مانند دری مخفی در یک کلیسای جامع است که رو به تاریخ بزرگ گشوده می‌شود...

یک مستند تجربی که به بررسی رابطه عربستان سعودی با ایالات متحده و نقشی که این رابطه در جنگ افغانستان ایفا کرده است می‌پردازد.

مستند «قلمرو سایه‌ها» داستان سه نفر را دنبال می‌کند که با تصمیم‌های سخت و پیامدهای ویرانگر «جنگ با مواد مخدر» میان آمریکا و مکزیک دست‌وپنجه نرم می‌کنند. فیلم‌ساز، برناردو روئیز، داستان‌های ظاهراً بی‌ربط یک راهبه فعال در شهر آسیب‌دیده مونتری در مکزیک، یک مامور فدرال آمریکا در مرز و یک قاچاقچی سابق تگزاسی را به هم پیوند می‌زند تا جنبه انسانی این درگیریِ اغلب سوءتعبیرشده را آشکار کند؛ درگیری که منجر به «ناپدید شدن» بیش از ۲۳ هزار نفر در مکزیک شده است، بحران رو به رشد حقوق بشری که به تازگی سرخط خبرهای بین‌المللی شده است.

روایتی از زندگی و آثار توشیرو میفونه (۱۹۲۰-۹۷)، بازیگر افسانه‌ای ژاپنی و برجسته‌ترین چهره عصر طلایی سینمای ژاپن.

«چایناتاون فر» در سال ۱۹۴۴ به عنوان یک بازی‌سرای سکه‌ای در خیابان مات افتتاح شد. در طول دهه‌ها، این پاتوق کم‌نور که به خاطر مرغ دوز بازی‌اش معروف بود، به یک نهاد فرهنگی تبدیل شد و از جنگ‌های خیابانی میان باندهای رقیب، تغییر سلیقه‌ها و رشد انفجاری سیستم‌های بازی خانگی مانند ایکس‌باکس و پلی‌استیشن که اکثر بازی‌سراهای دیگر شهر را به تعطیلی کشاندند، جان سالم به در برد. اما با نوسازی و تغییر بافت محله، این پناهگاه امن برای جامعه‌ای متنوع و غیرمنتظره با بزرگ‌ترین چالش خود روبرو شد و وفادارترین طرفدارانش را ترغیب کرد تا برای نجات آن به سطحی بالاتر از تلاش دست بزنند.