عهد ایرنا

هیجان فیلم های جنگی رو ندیدم، اون ترس و وحشت ! یک فیلم درام با فیلمنامه ساده

به نظرم از آن فیلم‌هایی است که بیشتر از هر چیز به خاطر واقعی بودنش در ذهن می‌ماند. داستان ایرنا گوت، پرستار جوان لهستانی است که در دوران اشغال آلمان نازی، خدمتکار خانه‌ی یک افسر آلمانی می‌شود و درست زیر گوش او، گروهی از یهودیان را در زیرزمین همان خانه پنهان می‌کند. دانستن اینکه چنین آدمی واقعاً وجود داشته و چنین ریسکی را به جان خریده(و حتی از خودش برای جان دیگران گذشته)، به تک‌تک لحظه‌های فیلم وزن دیگری می‌دهد. سوفی نلیس نقش ایرنا را با ترکیبی از شکنندگی و جسارت بازی کرده و تعلیق فیلم، به‌خصوص در صحنه‌هایی که هر لحظه ممکن است همه‌چیز لو برود، به‌خوبی کار می‌کند. شاید روایت گاهی کمی قابل پیش‌بینی و کلاسیک پیش برود، اما چیزی که فیلم را برای من ارزشمند می‌کند پیام آن است: اینکه حتی در تاریک‌ترین شرایط تاریخ، وقتی ترس و خشونت همه‌جا را گرفته، انسانیت هنوز می‌تواند راه خودش را پیدا کند و برنده باشد. فیلمی که هم دل را می‌لرزاند و هم امید می‌دهد، و به نظرم دیدنش ارزش دارد. یکی از تلخ‌ترین لایه‌های فیلم برای من، دیدن آدم‌های تحصیل‌کرده و متخصصی بود که حالا برای زنده ماندن مجبورند کاری مثل خیاطی انجام دهند؛ کاری که بلدش نیستند، آن هم در شرایط جنگ و وقتی همه‌چیز علیه‌شان است. همین تصویر به‌خوبی نشان می‌دهد که جنگ چطور هویت، دانش و جایگاه آدم‌ها را از آن‌ها می‌گیرد و تنها چیزی که باقی می‌ماند، تلاش برای نفس کشیدن است. امتیاز فیلم از نظر من ۷.۵ از ۱۰ است.

عالی بود،درود بر اسراییل ‌و یهودیان شجاع و مقاوم و صبور❤️❤️❤️

دخترای لهستان بی نهایت زیبا هستند ،نچرال و طبیعی ،بلوند و چشم آبی

عالی

شایعاتی وجود دارد که ایشان از این چندنفر اجاره میگرفته و همچنین تا مدتها پس از جنگ به آنها نگفته بوده که جنگ تمام شده.